Prettyboitjokkó og þrælarnir

Álitsgjafar eru margir svo þjakaðir af siðferði þrælsins að þeim er ómögulegt að sjá kosti hins höfðinglega rappara

Í yfirstandandi fjölmiðladeilu gæti beinskeyttari maður en ritstjórinn ítrekað þau sjónarmið að andleg vinstrimennska ríkisútvarpsins liggi sannarlega á þjóðinni eins og mara án þess endilega að þjóðin eða stofnunin sjálf átti sig á því.

Það er ekki launungarmál að ritstjórinn er haldinn vissri gullaldarþrá. Hans eftirlætistími eru annars vegar nítjánda öld sjálf og hins vegar uppáhaldstímabil nítjándu aldar manna, landnámið og þjóðveldistíminn.

Í ljósi þessa kann það að þykja kynlegt að á sama tíma kunni ég að meta „Prettyboitjokkó“. Ég held því þó fram að hér sé ritstjórinn ekki í mótsögn við sjálfan sig, nema síður sé.

Prettyboitjokkó er endurreisnarmaður og hans hugmyndafræðilega framlag er einmitt í anda góðra tíma; feðranna frægu, frjálsræðishetjanna. Það er langt frá því að vera einskis virði.

Glúmi Baldvinssyni ratast satt á munn, hann skrifar: